Şu günlerde herkes aynı şekilde robotlaştı. Bir trende ayak uydururken buluyoruz kendimizi. Biri bir şey diyor ve aklımıza yatarsa katılıyoruz, yatmazsa da çok fazla seçenek olmayan bir karşıt görüşü savunuyoruz. Kendi düşüncemizi özgürce savunamıyoruz. Neden? Biri bizi yargılar diye mi, toplumdan mı dışlanırız yoksa veya o kadar cesur değiliz. Bu sürü psikolojisi çok farklı bir şey. Aitlik hissine ihtiyacımız var bir kere. Bir düşünün benim kendi fikrim böyle dediğiniz şeylerin kaçı size aşılandı? Hepimiz aynı robotlarız.
Hiç düşündünüz mü şimdi karşı çıkabildiğiniz veya yüksek sesle söyleyebildiğiniz şeyleri? Biz modernleşip korkusuzlaştığımız için mi konuşabilmeye başladık yoksa buna mı yönlendirildik? Bir anda bir grup insanın kendini dışa vurmasını kendimiz mi sağladık gerçekten, buna kendi başarımız diyoruz. Yönlendiriliyoruz tıpkı bir robota ne yapmasını istediğinin komutunu verir gibi. Son yıllarda bazı şeylerin artarak açığa çıkmasının bir sebebi var ve insanlar kredisini ne kadar kendi üstüne alsa bile aksi olabilceğini düşünemeyecek kadar kendi fikirlerini üretmeye, en azından düşünmeye uzaklar. Bunun örneklerini kendiniz rahatça bulabilirsiniz. Düşünmeniz lazım.
Büyük şirketler; ne yapıyorlarsa, ne pazarlıyorlıyorsa fark etmez bizi çok rahat bir şekilde yönetebiliyorlar. İnstagram bile algoritmasını size özel düzenliyor değil mi ama asla sizi yönlendirmiyor. O keşfet sayfanızda önceki günlerden farklı bir konu gördünüz mü hiç veya beğendiğiniz postların benzeyenlerinden? Evet, katılıyorum siz neyi seviyorsanız size ona göre içerik sunuyor ve kesinlikle bunun dışına çıkıp ufkunuzu açmanızı engellemiyor.
İnternet çağındayız biz. İnterneti kullanmayı bilen insanlarız, pardon interneti kullanmayı bilen gelişmiş robotlarız. Çoğu şeye verdiğimiz tepki aynı. Yavru bir köpek videosu mu, aa tatlı; kavga eden insanlar, komik veya vahşi; güzel bir kız veya erkek peki, onun gibi olmalıyım. Şimdi sonuncudan gidelim. Eskiden de kendini sevmek vardı değil mi? Her zaman vardı bu, kendimizi olduğumuz gibi kabul etmek. Herkes yapamıyordu bunu. Sonra bir yazılımcı çıka geldi ve insanların birbirini desteklemesi için paylaşım yapmaları adı altında bunu bir trende çevirdi. Robot sürüsü de altında yatan iyi veya kötü gerekçeyi yok sayarak komutu yerine getirdi. Yine bunda benzer çok örnek bulabilirsiniz.
Dü-şün-mü-yor-uz. Her şey ne kadar kolay oysa. Fark bile edemiyoruz. Dedim ya size kendi fikriniz sandıklarınızın kaçının size aşılanmadığından, küçüklük öğretilerinden gelmediğinden veya bir fikri beğenmediğiniz için o seçeneğiniz olmayan karşı çıkmalarınızdan olmadığınıza eminsiniz?
NOT: Büyük insanlar, büyük şirketler bizi istedikleri gibi yönlendirebiliyor. Tüketici toplumuz biz, şimdi minimalizm savunucuları/uygulayıcıları da gelecek lakin yine soruyorum onlara tüketiciliğe karşı çıkmak için mi, minimalizmi öğrenip aklınıza yattığı için mi seçtiniz? Yoksa bu kadar fazla şeye gerek yoktu aslında diye kendi düşüncenizi oluştururken mi ne olduğunu öğrendiniz? Sonuncu seçeneği başarabilenlerin aradan sıyrıldığına inanıyorum. Tabiki her alanda yapabilmek imkansız ama siz anladınız olayı.
Yorumlar
Yorum Gönder