Ana içeriğe atla

Nitelikli

I missed it

The river inside me once surged with unyielding force its waters wild and restless, breaking through every dam I reacted with the fury of storms, with the tenderness of melting ice I was a flame that burned too bright, too loud, mad with feeling, dizzy with the chaos of love and pain Every moment was a tempest I trembled, I laughed, I wept without shame I lived inside the very edges of madness, because to feel less was unthinkable But that river has run dry not by choice, not by will, but by countless silences swallowed whole, by countless touches that never reached, by countless words that turned away The warmth was squeezed out slowly like light fading through cracked glass and what remains is the cold stillness of stone There is no longer a storm inside me, no eruption, no thunder, even the smallest joys fall like rain on dust, unable to awaken what has been sealed away Love too has become a ghost, a distant echo barely remembered, not because it was lost but because it was never tr...
Yorum Gönder
Devamı

An lam sız

Bir şeyi ne kadar düşünürsen o kadar anlamsızlaşır ama bir o kadar da değer kazanır. Aynı kelimeyi defalarca söylemek onun ne kadar saçma olduğunu gösterir sana ama aynı insanı defalarca düşünmek seni ona aşık bile edebilir. Sanırım bunun sebebi psikolojidir. Çünkü bir nesnenin karakteri yoktur; onunla sohbet edemez, duygularını paylaşamazsın. Seni anlayacağına inanamazsın. Yine de durum değişebilir aslına bakarsak: bir insanın davranışını düşündükçe onu anlamsızlaştırdığında insanı da bir nebze anlamsızlaştırırsın.

Hepimiz bir zamanlar uçak yükselirken bile görünmeyecek kadar küçüktük, kendimizi ne zaman bu kadar büyüttük? Yaptığımız veya söylediğimiz şeylerin önemli olduğuna karar verdik, hele de başkaları için. Dedim ya bir şeyi ne kadar düşünürsen anlamsız olduğunu o kadar fark edersin. Kendi kurduğumuz cümlelerin anlamsızlığını ne zaman fark edeceğiz, yaptığımız davranışların? Büyütülme şeklimiz, etrafımızda gördüğümüz şeyler bunu çok şekillendirir. Örnek aldığımız biri için önemli olan bir şey onun bizim için de önemli olup olmayacağına karar vereceğimiz bir düşünceye sokar bizi. Ama hepsi anlamsız. 

Tutunmak isterken daha çok düştüğümüzü göremiyoruz. Herkesin kendini sorgulaması gereken bir zaman var. Bunu kimseye şimdi yap diyemem herkesin kendi zamanı da var ama bu zaman geldiğinde düşünmeli insan yaptığı her hareketi, söylediği, düşündüğü her şeyi ve bunu yeterince yapmalı anlamsız gelene kadar ta ki...

Yorumlar

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar